สักวัน เราต้องถึงฝัน(ด้วยกัน) สู้ สู้!!

เมื่อวานมีงาน "สายธารม่วงชมพู 50" ที่โรงเรียน เขาให้ไปช่วยงานนิดหน่อย แค่ติดป้ายบนโต๊ะ 200 กว่าโต๊ะ.. เอง (แต่ทำจริงแค่ 30 ตัวได้ เหอๆ)

กลับมาที่บ้าน เตรียมตัวไปถ่ายรูปตอนกลางคืน กล้องก็ชาร์ตแบตเต็มเปี่ยม แต่.. มีโทรศัพท์เข้ามา "......(ซาวเพลงโตเกียวดิ๊ฟ จากโทรศัพท์ของแม่ รับช้า ขอฟังก่อน หุๆ)..." หือ ลุงมหาเสียรึ อ้าว ไหนว่าดีขึ้นแล้ว ไม่แน่นอนจริงๆ ชีวิต เลยไปที่ โรงเรียน ช้าไปครึ่ง ชม. ไม่เปงไร คนยังมาน้อย

ในงาน ก็ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย เจอเพื่อนเก่าที่อยากเจอคนนึง นั่นคือ "ไอ้เจิด" ไม่ใช่ เจิด เจอราร์์ด ของลิเวอร์พูล แต่นี่ "ไอ้เจิด" เพื่อนเก่าสมัย ม.ปลาย ยืนคุยอยู่กับ "ครูเก๋" พับผ่าสิ!! เปลี่ยนไปได้ขนาดนั้นเลยเพื่อนตู เปลี่ยนไปในทางที่ดีนะ ลงตัวแล้วกับชีวิตมัน ได้คุยกันนิดหน่อย แลกเบอร์ แล้วก็บอกมันเดี๋ยวจะไปนั่งกินด้วย จองโต๊ะไปก่อนนะเฟ้ย~

ถ่ายรูปในงานจนหนำใจ เกือบ 50 กว่ารูป แต่รำคาญเป็นบ้า ตอนที่ถ่ายรูปตอนเขาเปิดฟลอร์กัน ต้องไปยืนถ่ายหน้าลำโพงขนาดตึก1.5 ชั้น พับผ่าสิ!! เด๋วตัดสายไฟทิ้งเลย

ถ่ายเสร็จเดินหาเพื่อน เวง นั่งอยู่ตรงไหนวะ เลยไม่ได้กินกับมันเลยงานก็ไม่ใช่เล็กๆ เดินจน นึกได้ว่า "ว้อยยยย..ยย นี่ตูจะมาหามันทำไมฟร๊ะ สงสัยโชคชะตากลั่นแกลังให้หิว (หิวน้ำมากๆ ตอนนั้น)" จะโทรหามันก็.... เห๋!! โทรฉับโดน แฺฮ็บ!! อ๋อ มีเด็กยืมไป จะไปเอาก็... เอ่อ ไปไหนกันหมดโต๊ะเลยฟร๊ะเนี่ย หรือว่า....

กลับถึงบ้านกี่ทุ่มไม่รู้ (ได้โทรฉับคืนและ) มานั่งรอดูโบโร่ กะ อาเซนอล กลัวมันจริงๆ อาเซ แพ้ทางแม่งมาหลายฤดูกาลและ เอาวะ อย่าแพ้แล้วกัน...

ผลการแข่งคือ เสมอ 1-1 จาก "ยาคู้" ของเรา ยิงจุดโทษ แต่เจอ อองรี สวนกลับขึ้นมายิงตอนท้ายครึ่งหลัง แหม คิดว่าจะได้ 3 แต้ม แต่เกมส์เหนือกว่า แค่นี้ก็พอใจแล้ว เอาล่ะเข้านอนดีกว่า เห!! น้ำยังไม่อาบนี่หว่า โหวววว หนาวด้วย ทำไงดีฟร๊ะเนี่ย แต่..อืม ยกยอด ไปไว้พรุ่งนี้เลยละกัน เด๋วอาบ 2 ครั้งเลย จะตื่นสักกี่โมงเนี่ยพรุ่งนี้ นอนๆๆๆๆ

"บอลๆ ตื่นๆ เที่ยงแล้ว จะนอนไปถึงไหน หา!!" หืม(งัวเงียๆ).. หือ.. หืม.. อืม.. เอ๋.. เที่ยงแล้วรึ เอ้อ ไม่ตื่นสายจิงๆด้วย ตื่นเที่ยง :P