สักวัน เราต้องถึงฝัน(ด้วยกัน) สู้ สู้!!

ไม่ได้อัฟบล๊อคมาเกือบเดือน วันนี้ได้โอกาสซักที มาอัฟสักหน่อย เด๋วจะหาว่าเจ้าของบล๊อคไปมัวทำบ้าอะไรอยู่
ว่าแล้วก็เอานิทานมาฝาก... ไปอ่านกันเลยดีไหม? ไปโลด!! (มันอาจจะมีแนวๆ นี้มาก เกี่ยวกับ ดวงอาทิตย์ กะ ดวงจันทร์เนี่ย แต่... ลองอ่านดูก่อนนะคร๊าบ~)

"ความรักของ อาทิตย์ กับ จันทร์"

....นานมาแล้ว ดวงอาทิตย์ กับ ดวงจันทร์ ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ทั้งคู่ รัก และอยู่เคียงข้างกันเสมอ ไม่ว่าดวงอาทิตย์จะอยู่ด้านทิศตะวันออกของแผ่นดิน หรือด้านทิศตะวันตกของแผ่นดิน ก็จะเห็นดวงจันทร์อยู่เคียงคู่กันเสมอๆ สิ่งมีชีวิตบนแผ่นดิน ต่างอิจฉาเรื่องราวความรักของทั้งคู่ เพราะสิ่งมีชีวิตทุกชนิดตั้งแต่เกิด ก็จะเห็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อยู่เคียงคู่กันเสมอ ไม่เคยห่างกันไปไกลเลยแม่แต่วันเดียว

...ดวงอาทิตย์ ทอแสงร้อนแรง ให้ความสว่าง ความอบอุ่น ให้ชีวิตแก่ทุกๆ สรรพสิ่งบนผืนแผ่นดิน แล้วดวงจันทร์ล่ะ?....นอกจากอยู่เคียงข้างดวงอาทิตย์แล้ว ดวงจันทร์ไม่เคยทำให้สิ่งมีชีวิตบนแผ่นดินได้เห็นถึงคุณค่าของดวงจันทร์มากกว่านั้นเลย... นานวันเข้า นานวันเข้า... บรรดาสิ่งมีชีวิตต่างๆ บนผืนแผ่นดิน ก็เริ่มพูดถึงเรื่องราวระหว่างดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ว่า ดวงจันทร์ ช่างไม่คู่ควรกับดวงอาทิตย์เสียเลย...

...เมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ทราบ ดวงอาทิตย์ก็วิตกกังวล ครุ่นคิดถึงว่าจะทำอย่างไรให้ดวงจันทร์ไม่ต้องถูกครหาเช่นนี้ ดวงอาทิตย์จึงบอกกับดวงจันทร์ว่าเขาจะทำให้ทุกสรรพสิ่ง รู้ถึงคุณค่าของดวงจันทร์ด้วยวิธีของเขา แต่ว่า... ดวงอาทิตย์ขอร้องให้ดวงจันทร์ทำตามวิธีของเขา คือต้องอยู่ห่างกันสักพักหนึ่ง แต่ดวงอาทิตย์ก็ย้ำว่า ไม่ว่าจะอยู่ห่างกันเท่าไหร่ เขาจะส่งความรักมาให้อยู่เสมอๆ

...หลังจากนั้น ดวงอาทิตย์ ก็เริ่มเดินทางออกห่างจากดวงจันทร์ เมื่อดวงจันทร์ขึ้นจากขอบแผ่นดิน ดวงอาทิตย์ก็จะหลบไปให้พ้นจากขอบแผ่นดินทุกครั้งไป... และแล้วในคืนหนึ่ง สิ่งมีชีวิตก็ได้มองเห็นดาวดวงหนึ่งซึ่งงดงามกว่าดวงดาวไหนๆ ในยามค่ำคืน ทอแสงที่อบอุ่น ให้กับทุกสรรพสิ่ง และงดงามยิ่งกว่าดาวดวงใดในค่ำคืน... ดวงจันทร์ นั่นเอง!! เมื่อทุกๆ สรรพสิ่งเห็นเช่นนั้น ก็ต่างพากันชื่นชม และกล่าวถึงความสวยงามของพระจันทร์ไม่ขาดสาย ดวงจันทร์ รู้สึกมีความสุขมากๆ ที่ได้รับคำกล่าวเช่นนี้ นั่นเอง คือสิ่งที่ดวงอาทิตย์ได้ทำให้ดวงจันทร์สำเร็จตามความต้องการของเขา.... ไม่นานนัก ดวงจันทร์ก็คิดถึงดวงอาทิตย์ อยากกลับไปอยู่เคียงข้างกับดวงอาทิตย์เช่นเดิม ดวงจันทร์ จึงเริ่มตามหาดวงอาทิตย์... แต่ตามหาเท่าไร ก็ไม่พบ เมื่อถามสิ่งมีชีวิตบนผืนดิน จึงทราบว่าดวงอาทิตย์ก็ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ว่า เมื่อพระจันทร์โผล่มาจากขอบแผ่นดิน ดวงอาทิตย์ก็จะรีบหลบลงไปจากแผ่นดิน

...ดวงจันทร์เสียใจมาก แสงที่เคยอบอุ่น แสงที่เคยให้ความรักแก่สรรพสิ่งบนแผ่นดิน เริ่มเหือดหายไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ดวงจันทร์ก็ไม่เหลือแสงที่เคยอบอุ่นแก่สรรพสิ่งใดๆ และความสวยงามอีกเลย... ทันใดนั้นเอง ดวงจันทร์ก็ได้รับแสง แสงหนึ่งที่ส่งมาจากอีกฟากฟ้า ดวงอาทิตย์นั่นเอง แสงจากดวงอาทิตย์คืนแสงที่อบอุ่นแก่ดวงจันทร์เช่นเดิม ดวงจันทร์กลายเป็นดาวที่สดใส และสวยงามอีกครั้ง ดวงจันทร์รู้สึกดีใจ ที่ดวงอาทิตย์กลับมาหาเขา แต่...มีเพียงแสงที่ส่องมาสัมผัสเท่านั้น ดวงจันทร์ไม่พบดวงอาทิตย์

...หลังจากนั้นในทุกเวลาที่ดวงจันทร์รู้สึกเศร้า หรือไม่สบายเมื่อไหร่ ก็จะมีแสงที่ส่งมาจากดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์กลายเป็นดาวที่สวยที่สุด เช่นเดิม....ดวงอาทิตย์เลือกที่จะให้ดวงจันทร์เป็นเช่นนี้ตลอดไป มีคนชื่นชมยกย่องในความงาม มีแสงที่ให้ความอบอุ่นที่จะสาดส่องอยู่เสมอๆ แต่ไม่เลือกที่จะอยู่เคียงข้างกัน ทำไมหรือ...?? คุณทราบหรือเปล่า?? คำตอบนั้น อยู่ในใจคุณแล้วล่ะ...................จบคร๊าบ~