posted on 13 Feb 2008 00:31 by ballboro in Diary
หรือ? เป็นเพราะเราต้องการ...
เง้อ~ วันนี้ เป็นอีกหนึ่งวันที่ ง่วง~ ชะมัดเลย (ง่าว...ววววว) (ว่าแล้วก็ ง่าว...ววววว อีกรอบ) "First in the world" อีก 1 เรื่องของเรา แล้วก็แสนจะมีฟามสุขกับมันด้วยน่ะซิ!!ง่าว.....วววววว ชักง่วงหนักแย้วแฮะ)
เอาล่ะๆ อีกเรื่องที่ยังคงวนเวียนในหัว กับคนบางคนไม่ไกลตัวมากนัก(ทำไมต้องทำกันอย่างนี้ด้วยนะ ใส่หน้ากากกันทำไมไม่รู้ น่าเบื่อ)
แล้วก็สุดท้าย เรื่องนี้ถึงกับเครียด งาน!! ปลายๆ ก.พ. คงเริ่มเก็บตัวฝึกวิชาเตรียมพร้อมตัวเอง ทางเลือกของตัวเอง กับเหตุผลไรสักอย่าง ที่กล่าวมา 3 บรรทัดแรก
จนชักเริ่มเหนื่อยกับมันแล้วนะเนี่ย เมื่อไหร่จะได้นอนหลับเต็มๆ สักที เอาน่า สู้ว้อย...ยยยยยย!! (กำลังใจเต็มล้น มาจากใจเราเอง และใครที่ให้มา ก็รวมๆ กันเป็นก้อนใหญ่ สะสมพลังไ้ว้เดินต่อ)
ง่าว...ววว ~ ง่วงอีกแล้ว ไปทำงานต่ออีกนิดแล้วเข้านอนดีกว่า ง่าว.....วววววววว~
posted on 04 Feb 2008 08:42 by ballboro in Diary
และแล้ว... วันนี้ก็มาถึง
วันประเมินโรงเรียน หลังจากเสียแรงเพื่อจัดเตรียมไปหลายสัปดาห์ ทั้งยก ทั้งแบก ทั้งพิมพ์ ทั้งสร้าง(สารพัดประโยชน์จังแฮะตู)
วันนี้ จันทร์ที่ 4 ก.พ. จนถึงวันพุธที่ 6 ก.พ. คงต้องเนี๊ยบเป็นพิเศษ (จะโหดเป็นพิเศษด้วย แง่ง!!)
ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง คนประเมินเขาจะแอบมาดูตอนที่เราสอนหรือเปล่า? (สาธุ๊! อย่ามาเล๊ย!!)
สู้ว้อย...ยยย!!! เอาให้มันผ่านๆ ไป 1 อย่าง (ใครอยากใช้อะไรใช้มาเลย ก่อนที่อาจจะไม่อยู่ให้ใช้นะก๊ะ)
เหลืองานที่บ้าน ของท่านแม่! ยังไม่เสร็จ (แล้วนี่ตูจะมีเวลาให้ตัวเองบ้างไม๊เนี่ย)
เอาน่า อย่างที่บอก สู้ว้อย...ยยยยยยยย!!!
ส่วนโบโร่ เมื่อคืน ดาบี้แมตซ์ภาคอีสาน เจอกะนิวฯ นั่นเอง ก็เหมอๆ 1-1 (ช่วงนี้ไม่ได้ตามเลย ต้องให้ไอ้เตโทรมาบอกว่าเมื่อคืนเจอกัน thank นะเพื่อน! )
อ้อ เกือบลืม อันนี้สำคัญ ขอบคุณกำลังใจอีกหนึ่งเมื่อวานที่เติมให้เต็มเลย คิดถึงจัง เมื่อไหร่จะได้เจออีกน๊า~ หมูหวานจ๋า~...
posted on 07 Nov 2007 11:28 by ballboro in Diary
ไม่ได้อัฟบล๊อคมาเกือบเดือน วันนี้ได้โอกาสซักที มาอัฟสักหน่อย เด๋วจะหาว่าเจ้าของบล๊อคไปมัวทำบ้าอะไรอยู่
"ความรักของ อาทิตย์ กับ จันทร์"
....นานมาแล้ว ดวงอาทิตย์ กับ ดวงจันทร์ ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ทั้งคู่ รัก และอยู่เคียงข้างกันเสมอ ไม่ว่าดวงอาทิตย์จะอยู่ด้านทิศตะวันออกของแผ่นดิน หรือด้านทิศตะวันตกของแผ่นดิน ก็จะเห็นดวงจันทร์อยู่เคียงคู่กันเสมอๆ สิ่งมีชีวิตบนแผ่นดิน ต่างอิจฉาเรื่องราวความรักของทั้งคู่ เพราะสิ่งมีชีวิตทุกชนิดตั้งแต่เกิด ก็จะเห็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อยู่เคียงคู่กันเสมอ ไม่เคยห่างกันไปไกลเลยแม่แต่วันเดียว
...ดวงอาทิตย์ ทอแสงร้อนแรง ให้ความสว่าง ความอบอุ่น ให้ชีวิตแก่ทุกๆ สรรพสิ่งบนผืนแผ่นดิน แล้วดวงจันทร์ล่ะ?....นอกจากอยู่เคียงข้างดวงอาทิตย์แล้ว ดวงจันทร์ไม่เคยทำให้สิ่งมีชีวิตบนแผ่นดินได้เห็นถึงคุณค่าของดวงจันทร์มากกว่านั้นเลย... นานวันเข้า นานวันเข้า... บรรดาสิ่งมีชีวิตต่างๆ บนผืนแผ่นดิน ก็เริ่มพูดถึงเรื่องราวระหว่างดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ว่า ดวงจันทร์ ช่างไม่คู่ควรกับดวงอาทิตย์เสียเลย...
...เมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ทราบ ดวงอาทิตย์ก็วิตกกังวล ครุ่นคิดถึงว่าจะทำอย่างไรให้ดวงจันทร์ไม่ต้องถูกครหาเช่นนี้ ดวงอาทิตย์จึงบอกกับดวงจันทร์ว่าเขาจะทำให้ทุกสรรพสิ่ง รู้ถึงคุณค่าของดวงจันทร์ด้วยวิธีของเขา แต่ว่า... ดวงอาทิตย์ขอร้องให้ดวงจันทร์ทำตามวิธีของเขา คือต้องอยู่ห่างกันสักพักหนึ่ง แต่ดวงอาทิตย์ก็ย้ำว่า ไม่ว่าจะอยู่ห่างกันเท่าไหร่ เขาจะส่งความรักมาให้อยู่เสมอๆ
...หลังจากนั้น ดวงอาทิตย์ ก็เริ่มเดินทางออกห่างจากดวงจันทร์ เมื่อดวงจันทร์ขึ้นจากขอบแผ่นดิน ดวงอาทิตย์ก็จะหลบไปให้พ้นจากขอบแผ่นดินทุกครั้งไป... และแล้วในคืนหนึ่ง สิ่งมีชีวิตก็ได้มองเห็นดาวดวงหนึ่งซึ่งงดงามกว่าดวงดาวไหนๆ ในยามค่ำคืน ทอแสงที่อบอุ่น ให้กับทุกสรรพสิ่ง และงดงามยิ่งกว่าดาวดวงใดในค่ำคืน... ดวงจันทร์ นั่นเอง!! เมื่อทุกๆ สรรพสิ่งเห็นเช่นนั้น ก็ต่างพากันชื่นชม และกล่าวถึงความสวยงามของพระจันทร์ไม่ขาดสาย ดวงจันทร์ รู้สึกมีความสุขมากๆ ที่ได้รับคำกล่าวเช่นนี้ นั่นเอง คือสิ่งที่ดวงอาทิตย์ได้ทำให้ดวงจันทร์สำเร็จตามความต้องการของเขา.... ไม่นานนัก ดวงจันทร์ก็คิดถึงดวงอาทิตย์ อยากกลับไปอยู่เคียงข้างกับดวงอาทิตย์เช่นเดิม ดวงจันทร์ จึงเริ่มตามหาดวงอาทิตย์... แต่ตามหาเท่าไร ก็ไม่พบ เมื่อถามสิ่งมีชีวิตบนผืนดิน จึงทราบว่าดวงอาทิตย์ก็ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ว่า เมื่อพระจันทร์โผล่มาจากขอบแผ่นดิน ดวงอาทิตย์ก็จะรีบหลบลงไปจากแผ่นดิน
...ดวงจันทร์เสียใจมาก แสงที่เคยอบอุ่น แสงที่เคยให้ความรักแก่สรรพสิ่งบนแผ่นดิน เริ่มเหือดหายไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ดวงจันทร์ก็ไม่เหลือแสงที่เคยอบอุ่นแก่สรรพสิ่งใดๆ และความสวยงามอีกเลย... ทันใดนั้นเอง ดวงจันทร์ก็ได้รับแสง แสงหนึ่งที่ส่งมาจากอีกฟากฟ้า ดวงอาทิตย์นั่นเอง แสงจากดวงอาทิตย์คืนแสงที่อบอุ่นแก่ดวงจันทร์เช่นเดิม ดวงจันทร์กลายเป็นดาวที่สดใส และสวยงามอีกครั้ง ดวงจันทร์รู้สึกดีใจ ที่ดวงอาทิตย์กลับมาหาเขา แต่...มีเพียงแสงที่ส่องมาสัมผัสเท่านั้น ดวงจันทร์ไม่พบดวงอาทิตย์
...หลังจากนั้นในทุกเวลาที่ดวงจันทร์รู้สึกเศร้า หรือไม่สบายเมื่อไหร่ ก็จะมีแสงที่ส่งมาจากดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์กลายเป็นดาวที่สวยที่สุด เช่นเดิม....ดวงอาทิตย์เลือกที่จะให้ดวงจันทร์เป็นเช่นนี้ตลอดไป มีคนชื่นชมยกย่องในความงาม มีแสงที่ให้ความอบอุ่นที่จะสาดส่องอยู่เสมอๆ แต่ไม่เลือกที่จะอยู่เคียงข้างกัน ทำไมหรือ...?? คุณทราบหรือเปล่า?? คำตอบนั้น อยู่ในใจคุณแล้วล่ะ...................จบคร๊าบ~
posted on 08 Jun 2007 10:22 by ballboro in Diary
*Title : Valentine
No one else could smile the way that you smile
Only you could make me dream all day long
Would you be my Valentine's girls.Would you be the one that I love
เธอเท่านั้น ที่ทำให้ฉันฝันไปไกล เธอเท่านั้น ที่ทำให้ใจฉันไหวหวั่น
Would you be my Valentine's girls เพราะมีเธอเท่านั้นในใจฉัน
ใครสักคนอยู่เคียงข้างกัน ใครสักคนไม่ทอดทิ้งกัน ทำทุกวันให้เป็นวันวาเลนไทน์
Would you be my Valentine's girls เพราะมีเธอเท่านั้นในใจฉัน
ใครสักคนอยู่เคียงข้างกัน (คือเธอคนนั้น) ใครสักคนไม่ทอดทิ้งกัน
)
